5. Smeerolie voor de maatschappij

Theatermaker Janneke de Haan kan inmiddels gebruik maken van een kantoortje dat door woningcorporatie De Alliantie ter beschikking is gesteld. Sinds de laatste ‘Molenmeester’, een soort buurtconciërge, in 2015 afscheid nam van de wijk wordt de ruimte nog slechts enkele uren in de week benut. Om de paar minuten klinkt een dof gerommel en trillen plafond en muren: het kantoortje is ingericht in de onderbouw van de parkeergarage bij de Schipmolen-flat. Wat voor ons het plafond is, doet tevens dienst als oprit voor de auto’s.

Janneke stelt juist dat ze met haar voorstelling een pleidooi wil houden voor een nieuwe ontmoetingsplek in de wijk, als Gerard van den Berg het kantoortje binnenstapt. Ondanks zijn gevorderde leeftijd is hij nog vlot van tred en uitermate betrokken bij het reilen en zeilen in de wijk. Van den Berg woont niet alleen sinds jaar en dag in de Molenwijk, hij blijkt ook nauw betrokken bij het ontwerp van de wijk. Nadat hij zijn carrière begon in de wegenbouw, maakte hij de overstap naar een team van de gemeentelijke dienst Publieke Werken dat zich bezighield met groenvoorziening en landschapsontwerp.

Gerard van den Berg: “Het Molenhuis fungeerde als smeerolie voor de maatschappij”

Bij wijze van verrassing volgt een minicollege over de geschiedenis en inrichting van de Molenwijk. Van den Berg verhaalt over de inspraakavonden die in de beginjaren van de wijk regelmatig werden georganiseerd, waar hij niet als wijkbewoner maar ‘in functie’ aan deelnam. De Heemtuin en de zogenaamde bielzentuin werden in overleg met de bewoners aangelegd.

Hij memoreert ook de oorsprong van het oorspronkelijke Molenhuis: na de oplevering van de wijk waren de keten waar de bouwvakkers konden schaften en schuilen eigenlijk afgeschreven. De aannemer heeft ze toen aan de wijk ‘gedoneerd’, waarna er nog vele jaren dankbaar gebruik van is gemaakt door de bewoners. Op gegeven moment is het oorspronkelijke bouwsel vervangen door enkele portocabins. Nu resteert alleen een lege plek: uit bezuinigingsoverwegingen besloot het Stadsdeel in 2012 de subsidie stop te zetten waarna het Molenhuis definitief zijn deuren sloot en werd afgebroken. “Het Molenhuis fungeerde als smeerolie voor de maatschappij,” stelt Van den Berg. “Helaas had Stadsdeel Noord daar geen oog voor.”