7. Intermezzo: beeldverslag

‘Molenwijk, meer dan alleen een snackbar’ werd eind juli voor het eerst gepresenteerd. Veel meer dan een viool en een verzameling verhalen hadden theatermaker Janneke de Haan en performer Noortje Braat niet nodig om het publiek kennis te laten maken met de Molenwijk. Deze foto’s van Moon Saris bieden een impressie van deze theatrale wandeling, die begon bij de bibliotheek in het winkelcentrum, een tussenstop maakte in de Molenwijkkamer en eindigde tussen de speeltoestellen en parelhoenders van kinderboerderij het Diereneiland.

[Noortje] De flats zijn hier neergezet in groepjes van vier, als de wieken van een molen. Elke flat draagt de naam van een Nederlandse molen: Torenmolen, Rosmolen, Bergmolen, Petmolen, Handmolen, Standerdmolen, Walmolen, Paltrop, Spinnekop, Tjasker, Bovenkruier, Grondzeiler, Wipmolen, Watermolen, Schipmolen.
[Noortje] Vijftien flats. Schijnbaar precies hetzelfde. Maar allemaal met hun eigen signatuur. Er was een katholieke flat, een protestantse flat, een socialistische flat, en zelfs een flat uitsluitend voor onderwijzend personeel. En al die partijen hadden zo hun eigen selectiecriteria om iemand toe te laten als bewoner.
[Noortje] De flats hebben allemaal hetzelfde ontwerp. Maar als je goed kijkt zie je ook verschillen – een eigen flatmentaliteit zou je kunnen zeggen. Bijvoorbeeld: als je goed kijkt, zie je dat in en rond sommige flats meer aandacht wordt besteed aan het groen dan in andere. Als je goed kijkt…
[Noortje] Een van de oudere bewoners spreekt ook van de veranderingen in de wijk. Van een rijk verenigingsleven naar anonimiteit. Van een ons kent ons-mentaliteit naar een vertroebeling… verloedering. Wat ook niet hielp, was dat de Molenmeester, Herman Oostwal, de wijk twee jaar geleden verliet. Herman hield alles in de smiezen. Net als het schoonmaakbedrijf Booy en de Rooy, dat is ook verdwenen. Het was gevestigd in de wijk en zorgde ervoor dat alles netjes bleef. En nu… afval op straat, vandalisme, hangjongeren, noem maar op. Alles is anders dan vroeger.
Maar. Is niet altijd alles anders dan vroeger? Vijftien flats maal 80 woningen maakt 1.200 woningen. Dat is een groot dorp. Hangjongeren, vandalisme, het is er allemaal, maar het zou nog veel erger kunnen zijn.
[Noortje] In de Molenwijkkamer worden kookworkshops gegeven en er wordt samen gegeten. Er worden lessen Qi Gong gegeven – om soepel door de bochten van het leven te bewegen. Studentenproject Vooruit organiseert hier allerlei activiteiten voor kinderen en ouderen. Het biedt plaats aan ‘Knutselen met Wilma’ en een bijzondere schilderclub. Maar: is hier wel ruimte voor alle Molenwijkers? Waar kunnen zij elkaar nog ontmoeten?
[Bezoeker] De snackbar!
[Noortje] Vraag aan een willekeurige Molenwijker wat hij het mooiste vindt aan zijn wijk, en het antwoord zal zijn: het groen. Een wijk met alleen maar flats, en toch overheerst het groen. In de woestijn die een stad kan zijn, is de Molenwijk een oase.
[Noortje] Dit mooie parkje is er al sinds de beginjaren van de wijk; het is ontwikkeld in samenspraak met de bewoners. Die kleine boom daar is eigenlijk buitengewoon. Het is een Ginkgo biloba, de oudste, nog levende boomsoort ter wereld. 300 miljoen jaar geleden kwam deze al voor, en nu staat ‘ie hier doodleuk in de Molenwijk. Het is een heerlijke plek om op een bankje te zitten met een boek, om tot rust te komen, om je buren te spreken…
[Janneke – tijdens nagesprek] Als theatermaker wil ik boven alles iets moois maken. Ik ben hier niet als maatschappelijk werker om mensen met van alles en nog wat te helpen. De mensen helpen mij juist: door te kijken en te luisteren kom ik erachter wat hier leeft. Dat voedt mij als theatermaker, om daar iets moois van te maken.